|صفحه‌ی یک| - |آینه‌ی بانو؛ خورشیدی دیگر| - |گنجه| - |تماس|پست‌ها و صفحات قبلی را از پایین وب‌لاگ ورق بزنید

هر چیزی گفتنی نیست؛ باید صبر کرد تا وقت‌اش برسد... . *دوست نداشتم روزی برسد که این‌گونه جملات را در وبلاگم بنویسم، چون به وجدان و حق و حقوق یک نویسنده در ناخود‌آگاه ایرانیان اعتقاد داشتم؛ اما حالا ـ با احترام تمام ـ به خواننده‌گان وبلاگ خورشیدبانو عرض می‌کنم: «تمامی مطالب این وب‌لاگ دست‌نوشته‌های شخصی‌ام بوده ـ و هست! ـ و امیدوارم برای استفاده‌شان گرفتن اجازه را فراموش نکنید!»
پروفایل مدیر وبلاگ
دیگرانم
ابرک شلوار پوش - سجاد صاحبان‌زند
اثبات ما - عطیه عسگری
اکسیر نوآوری - مهندس محمود کریمی
اگر به هم نرسیدیم ـ عبدالله روا
اگر دل دلیل است - انوشه میرمجلسی
الماس ـ کوروش سلیمانی
این‌جا شب نیست - جوان و دانش
با دوست پری شانم و بی دوست پریشان ـ علی‌رضا بدیع
باید خواب دید ـ امیر شوکتی
بی‌سر و ته - مجتبی آذری
بی‌گاهان - اکرم زمانی
پرواز شب - شاهین شرافتی
پوریا ناظمی - پوریا ناظمی
ترجمه و نوشته‌های امیرمهدی حقیقت - امیرمهدی حقیقت
تنبل‌خونه شاه‌عباسی - کویریات
توکای مقدس - توکا نیستانی
جیره‌ی کتاب
حمید محمدی - حمید محمدی!
خاطرات مشترک - محسن امین
خورشید بانو - رعنا شمس
در جریان باشید - محیا ساعدی
درد، حرف نیست، درد، نام دیگر من است ـ سمیرا راهی
زن سوم ـ گلرنگ
سر هرمس مارانا ـ شوالیه‌ی ناموجود
سهراب سپهری
شُمال از شُمالِ غربی ـ محسن آزرم
عسل و شکر - لاله محمودی
فرا تر از بودن - پریا ابراهیمی
قوزک پای چپ یک زرافه‌ی ایده‌آلیست که در یک عصر پاییزی سیگارش تمام شده می‌خارد
کازابلانکا ـ آقای الف
کتاب‌فروشی هدهد - سانتیاگو، استراگون، ولادیمیر
گاهی، با هم حرف بزنیم ـ نیره غدیری
مدرسه همشهری - مرکز آموزش موسسه‌ی همشهری
مکالمه‌ی سکوت در صفحه‌ی آخر - فرزانه ناظری
میز غذا - سورملینا
می‌نویسم - نسیم صباغان
ناتور ـ پدرام رضایی‌زاده
هزار ساله ـ رضا کتاب‌دوست
وب‌سایت رسمی احمد شاملو - احمد شاملو
وب‌سایت رسمی نادر ابراهیمی - نادر ابراهیمی
نویسندگان
صفحات اضافی
سه‌شنبه!

«سه شنبه/ چرا تلخ و بی حوصله؟/ سه شنبه/ چرا این همه فاصله/ سه شنبه/ چه سنگین، چه سرسخت، فرسخ به فرسخ،/ سه شنبه/ خدا کوه را آفرید» (قیصر امین‌پور)

معمولا بلایی سر سه‌‌شنبه‌ها می‌آید که هر بار مجبور می‌شوم به شعر «سه‌شنبه»ی قیصر ایمان بیاورم؛ اما این سه‌شنبه از آن سه‌شنبه‌هایی بود که دلم می‌خواست سه شب قبل و بعدش هم سه‌شنبه باشد!

سه شنبه‌ای را تصور کن که از اول تا آخرش پر باشد از دوست!
صبح دانش‌گاه باشی و دوستانت دوره‌ات کنند و دوره‌شان کنی؛ این را هم اضافه کن که استاد کلاس را کنسل کند و این با هم بودن دو چندان شود! حتی به‌خاطر نیامدن استاد وقت داشته‌باشی تا کار‌های عقب‌افتاده‌ات را انجام بدهی؛ موقعیتی طلایی که کم‌تر نصیب دانش‌جو جماعت می‌شود!

...*

می‌رسم باشگاه؛ همه هستیم جز دو نفر: ریحانه و ارکیده‌مان کم است که بدجوری نبودنشان خودنمایی می‌کند... بعد از باشگاه هم با هم‌ایم تا ونک.

خیلی پیش آمده که از پونک تا صادقیه، از صادقیه تا خانه، از پونک تا خانه، از تقاطع پارک‌وی-ولیعصر تا پارک ساعی و... پیاده آمده‌باشم. این پیاده‌روی‌های طولانی خیلی معنی دارد؛ معنی اکثرشان هم این‌ست که یا من حالم خیلی خوب بوده - و داشتم به‌نوعی تخلیه انرژی می‌کردم! - یا فکرم خیلی مشغول بوده - و داشتم به خودم وقت می‌دادم تا فکر کنم و به نتیجه برسم. پیاده‌روی روز سه‌شنبه از نوع اول بود!

در پیاده‌روی هم‌پاترین دوستم ارکیده‌ست؛ با هم از سازمان تا پارک ساعی - از ونک تا میدان ولیعصر و حتی از سازمان تا میدان ولیعصر هم پیاده گز کردیم! در طول مسیرم تا ولیعصر مدام به‌یادش بودم و حرف‌ها و...مان یادم می‌آمد.

ریحانه هم با پیامک‌هایش - گفته‌اند نگوییم اس‌ام‌اس! - مجبورم می‌کرد در پیاده‌روی مدام جایش را خالی کنم؛ گرچه نمی‌دانم ریحانه هم مثل ارکیده پای پیاده‌روی‌هایی در این حد خودکشانه (!) هست یا نه!!

 

 

 

 

*: ما، معمولا رسمی داریم در عرف اجتماعی‌مان به‌نام «تعارف». رسمی‌ست که اگر انجام نشود یا کمیتش کم باشد، بعدها ممکن است تا چند روزی دچار عذاب وجدانمان کند! چشمکبرای همین، برای این‌که دچار این نوع عذاب وجدان - یعنی عذاب‌وجدان عرفی! - نشویم، باید یاد بگیریم به‌سرعت شرایط، موقعیت و طرف تعارف را آنالیز کنیم و بسنجیم میزان تعارف چه‌قدر باید باشد! تا... خواهشا فقط این‌بار «تا»یش را بی‌خیال؛ به‌خاطر باهم بودن‌هایمان ممنون، حتی اگر کم و کوتاه...:

آه، با تو من چه رعنا می‌شوم...


برچسب‌ها:
نوشته‌ی رعنا شمس ـ سه‌شنبه ٢۱ مهر ۱۳۸۸ ـ نظرات () | لینک ثابت مطلب