|صفحه‌ی یک| - |آینه‌ی بانو؛ خورشیدی دیگر| - |گنجه| - |تماس|پست‌ها و صفحات قبلی را از پایین وب‌لاگ ورق بزنید

هر چیزی گفتنی نیست؛ باید صبر کرد تا وقت‌اش برسد... . *دوست نداشتم روزی برسد که این‌گونه جملات را در وبلاگم بنویسم، چون به وجدان و حق و حقوق یک نویسنده در ناخود‌آگاه ایرانیان اعتقاد داشتم؛ اما حالا ـ با احترام تمام ـ به خواننده‌گان وبلاگ خورشیدبانو عرض می‌کنم: «تمامی مطالب این وب‌لاگ دست‌نوشته‌های شخصی‌ام بوده ـ و هست! ـ و امیدوارم برای استفاده‌شان گرفتن اجازه را فراموش نکنید!»
پروفایل مدیر وبلاگ
دیگرانم
ابرک شلوار پوش - سجاد صاحبان‌زند
اثبات ما - عطیه عسگری
اکسیر نوآوری - مهندس محمود کریمی
اگر به هم نرسیدیم ـ عبدالله روا
اگر دل دلیل است - انوشه میرمجلسی
الماس ـ کوروش سلیمانی
این‌جا شب نیست - جوان و دانش
با دوست پری شانم و بی دوست پریشان ـ علی‌رضا بدیع
باید خواب دید ـ امیر شوکتی
بی‌سر و ته - مجتبی آذری
بی‌گاهان - اکرم زمانی
پرواز شب - شاهین شرافتی
پوریا ناظمی - پوریا ناظمی
ترجمه و نوشته‌های امیرمهدی حقیقت - امیرمهدی حقیقت
تنبل‌خونه شاه‌عباسی - کویریات
توکای مقدس - توکا نیستانی
جیره‌ی کتاب
حمید محمدی - حمید محمدی!
خاطرات مشترک - محسن امین
خورشید بانو - رعنا شمس
در جریان باشید - محیا ساعدی
درد، حرف نیست، درد، نام دیگر من است ـ سمیرا راهی
زن سوم ـ گلرنگ
سر هرمس مارانا ـ شوالیه‌ی ناموجود
سهراب سپهری
شُمال از شُمالِ غربی ـ محسن آزرم
عسل و شکر - لاله محمودی
فرا تر از بودن - پریا ابراهیمی
قوزک پای چپ یک زرافه‌ی ایده‌آلیست که در یک عصر پاییزی سیگارش تمام شده می‌خارد
کازابلانکا ـ آقای الف
کتاب‌فروشی هدهد - سانتیاگو، استراگون، ولادیمیر
گاهی، با هم حرف بزنیم ـ نیره غدیری
مدرسه همشهری - مرکز آموزش موسسه‌ی همشهری
مکالمه‌ی سکوت در صفحه‌ی آخر - فرزانه ناظری
میز غذا - سورملینا
می‌نویسم - نسیم صباغان
ناتور ـ پدرام رضایی‌زاده
هزار ساله ـ رضا کتاب‌دوست
وب‌سایت رسمی احمد شاملو - احمد شاملو
وب‌سایت رسمی نادر ابراهیمی - نادر ابراهیمی
نویسندگان
صفحات اضافی
ای شمع من بس روشنی

مدیا پلیر را قطع می‌کنم که صدای موسیقی زیر صدای حمد و سوره خواندن‌م نیاید، خیال‌م راحت‌تر باشد که حواس‌م پرت نمی‌شود به رقص موزون آرشه روی زه، و فاتحه درست می‌رسد به مقصد. با انگشت‌هایم حساب تعداد سوره‌های خوانده شده را نگه می‌دارم. حسا‌ب‌وکتاب لازم است؛ نه که یک دانه قل‌ هو الله کم و زیاد خواندن بخواهد سرنوشتم را عوض کند؛ نه!

نیت تفال‌م مهم است؛‌ هدف‌م مهم است که ـ مثل همیشه ـ قصد کرده‌ام از قدم اول تمام‌وکمال باشد، بی‌عیب‌ونقص باشد، کم‌وکاستی نداشته باشد. مثل خودت. مثل چشم‌هایت، که از همان اول چیزی کم نگذاشت در بی‌قرار کردن دل من‌ای که آن روزها هیچ نخوانده بود از قصه‌ی بی‌دل تپیدن.

نیت تفال مهم است، نه خود فال و غزل. حال خوب من مهم است وقتی با همه‌ی حواس جمع و دل‌دل کردن شمرده‌شمرده حمد و سوره می‌خوانم. مدیا پلیر را پلِی می‌کنم. حالا باز حمد می‌خوانم اما این بار برای درک دوست داشتن‌ای که حرمت دارد؛ قل هو الله می‌خوانم، نه یکی، هفت تا، برای چشمانی که گلستان می‌کنند آتش را بر ابراهیم‌ای که من‌ام.

هدفون  را روی گوش‌م میزان می‌کنم، حالا صدای قطعه‌ی «دل‌دار من» بیژن بیژنی است که با همه‌ی عشق و شور جان مرا پُر کرده.‏‏


برچسب‌ها:
نوشته‌ی رعنا شمس ـ دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۱ ـ نظرات () | لینک ثابت مطلب